Weer in de Algarve per maand: alle twaalf maanden in één tabel

Het weer in de Algarve per maand volgt een mediterraan klimaat met een simpele tweedeling: van mei tot en met oktober is het droog en zonnig, van november tot en met maart valt vrijwel alle regen van het jaar. Maar binnen die tweedeling zit het verschil dat de meeste overzichten overslaan: oost en west zijn twee klimaten. De westkust bij Sagres vangt de oceaanwind vol; de oostkust achter de Ria Formosa is luwer, warmer en heeft de zachtste zee van het Portugese vasteland.

Hieronder alle twaalf maanden in één tabel, met per maand de doorklik naar ons volledige maandartikel waar we er een hebben.

De twaalf maanden in één oogopslag

Lees de tabel met één slag om de arm: dit zijn gemiddelden voor Faro, en de westkust is het hele jaar een paar graden frisser en flink winderiger. En zelfs de natste maanden zijn naar Nederlandse maatstaven mild: december haalt gemiddeld nog ruim vijf uur zon per dag, en januari bijna zes (zonuren: IPMA-normaal 1971-2000).

Het oost-westverschil, in het kort

De zee is het duidelijkst: het water aan de oostkust is structureel 2 à 3 graden warmer dan bij Sagres, en de ondiepe lagunes van de Ria Formosa lopen in de zomer op tot badwater. Wie voor het zwemmen komt, kiest oost; wie voor surf en dramatiek komt, kiest west. Het volledige verhaal — inclusief waarom de oceaan hier kouder is dan je verwacht — staat in ons zeetemperatuur-artikel.

Waar deze cijfers vandaan komen

Eén ding vooraf, omdat het de rest van dit artikel bruikbaar maakt: de getallen hierboven zijn geen schattingen van een reisblog maar de officiële klimaatnormalen van het IPMA, het Portugese instituut voor zee en atmosfeer, over de periode 1991-2020, gemeten op het station Faro/Aeroporto. De zonuren komen uit een oudere meetreeks van hetzelfde instituut, omdat IPMA die in de nieuwste normaalperiode niet publiceert.

Dat klinkt als een detail, maar het is precies waar de meeste weeroverzichten de mist in gaan: ze mengen data van verschillende bronnen, stations en periodes. Wij houden het bij één station en één periode, en zeggen erbij welk. Voor het jaar als geheel betekent dat: gemiddeld 22,3 graden overdag, 455 millimeter neerslag verdeeld over ongeveer 49 regendagen, en ruim 3.000 zonuren.

Oost tegen west: het verschil dat niemand becijfert

Iedereen schrijft dat de westkust frisser en winderiger is. Vrijwel niemand zegt hoevéél — terwijl het IPMA voor Sagres precies dezelfde metingen over precies dezelfde periode publiceert als voor Faro. Naast elkaar gelegd wordt het interessant.

In de winter is er geen verschil. Januari komt in Faro op 16,3 graden overdag en in Sagres op 16,1: dat voel je niet. Maar vanaf het voorjaar loopt het uiteen, en in juli is het gat 4,2 graden — Faro 29,4 tegen Sagres 25,2. Wie in augustus de hitte wil ontvluchten, rijdt dus niet naar het noorden maar naar de zuidwestpunt.

De echte cijfers erachter zijn nog sprekender. Faro telt gemiddeld 115 zomerse dagen per jaar (25 graden of meer), Sagres 57 — vrijwel precies de helft. Dagen van 30 graden of meer: Faro 35,5, Sagres 8,5. En het grootste contrast zit in de nachten: Faro heeft gemiddeld 44,7 tropennachten per jaar waarin het niet onder de 20 graden komt, Sagres maar 5,8. Slecht slapen in augustus is dus een oostkustprobleem.

En dan de mythe die we hier omdraaien: de westkust is niet natter. Sagres krijgt 450,5 millimeter per jaar, Faro 455,1 — praktisch gelijk. Wat wél verschilt is de verdeling: Sagres heeft 56,6 regendagen tegen 48,9 in Faro. De westkust krijgt dus vaker een bui, niet méér regen. Dat verklaart waarom hij nat áánvoelt terwijl de regenmeter hetzelfde zegt.

Hoe heet wordt het echt in de zomer?

Aan de kust valt het mee, en dat is een eerlijker antwoord dan de krantenkoppen suggereren. Faro haalt gemiddeld 35 dagen per jaar de dertig graden, maar slechts 3,1 dagen de vijfendertig. De gemiddelde julimiddag is 29,4 graden — warm, niet extreem, en er staat vrijwel altijd wat wind van zee.

Het ongemak zit 's nachts. Bijna 45 nachten per jaar koelt het in Faro niet onder de twintig graden af, met augustus als koploper. Wie zonder airco slaapt, merkt dát veel meer dan de dagtemperatuur. Het is ook precies de reden dat de oostkust in augustus zwaarder aanvoelt dan het westen, waar het er maar een handvol zijn.

Het binnenland is een ander verhaal. Tijdens de extreme hitte van augustus 2018 kwam het station Faro niet verder dan 37,4 graden, terwijl Alcoutim in het binnenland 44,7 haalde en zelfs Sagres een record van 40,4 noteerde. De vuistregel: hoe verder van zee, hoe heter. Wil je in een hittegolf koel blijven, dan is de kust je vriend en de Serra do Caldeirão je vijand.

Twee records die vermeldenswaard zijn, allebei van Faro en allebei van 26 juli 2004: de hoogste minimumtemperatuur ooit in heel Portugal — het werd die nacht niet koeler dan 32,0 graden — en de hoogste daggemiddelde temperatuur ooit, 38,2 graden. Het absolute maximum op het station is 44,3 graden, ook uit juli 2004.

Praktisch: het IPMA geeft voor het district Faro een gele waarschuwing vanaf 33 graden, oranje vanaf 38 en rood boven de 41, telkens als het minstens 48 uur aanhoudt. Zie je zo'n waarschuwing, plan de wandeling dan vroeg en het strand na vieren.

Bosbrandgevaar: wat er echt geldt (en wat verouderd is)

Dit is de belangrijkste correctie van dit artikel, want half internet heeft het mis. Jarenlang gold in Portugal een wettelijk 'kritiek seizoen' van 1 juli tot 30 september waarin vuur maken verboden was. Die regeling is ingetrokken: sinds de nieuwe wet uit 2021 hangen de verboden niet meer aan de kalender maar aan de dagelijkse brandgevaarklasse, die per gemeente wordt vastgesteld en gepubliceerd. Talloze sites — ook Portugese gemeentesites — noemen nog steeds die oude datums.

Hoe het nu werkt: het IPMA en het bosbeheer ICNF publiceren elke dag een gevaarindex per gemeente, van 'gering' tot 'maximaal'. Staat jouw gemeente op 'zeer hoog' of 'maximaal', dan gaan er automatisch verboden in. Dan mag je niet roken of enig vuur maken in het buitengebied en op de wegen daardoorheen, geen kampvuur maken, geen barbecue of gasbrander gebruiken behalve op speciaal ingerichte picknickplaatsen, en geen vuurwerk of wensballonnen oplaten. In aangewezen risicogebieden kan bovendien de toegang tot bosgebied worden gesloten, inclusief het vliegen met drones erboven.

De boetes zijn geen symboliek. Roken of vuur maken in het buitengebied op een gevaarlijke dag geldt als een zware overtreding met een boete vanaf 500 euro; een kampvuur of barbecue buiten de toegestane plekken valt in de zwaarste categorie, vanaf 2.500 euro. Voor een weggegooide sigaret op een rode dag betaal je dus meer dan je hele vakantie kostte.

Wat je concreet doet: check op een warme, winderige dag even de gevaarkaart van het IPMA voor de gemeente waar je bent — die staat bij de bronnen onderaan. Rijd je door de Serra, kijk dan of er een uitzonderlijke waarschuwing geldt. En het spreekt vanzelf, maar toch: gooi nooit een peuk uit het autoraam.

Om te begrijpen waarom Portugal hier streng in is: in augustus 2018 verbrandde bij Monchique 27.154 hectare in acht dagen, waarbij 608 mensen uit 75 plaatsen werden geëvacueerd. Slachtoffers vielen er niet, maar de littekens zie je in het landschap nog steeds. De Algarve kende eerder nog grotere jaren — in 2003 brandde bijna 60.000 hectare in het district Faro af.

Twee weerverhalen die niet blijken te kloppen

De eerste: 'in het voorjaar hangt er vaak zeemist aan de Algarvekust'. De metingen zeggen iets anders. Faro telt gemiddeld zeven mistdagen per jaar, en april is met 0,1 dag juist de mistarmste maand van allemaal; de piek ligt in februari. Ook Praia da Rocha komt niet verder dan 4,3 mistdagen per jaar (mist staat alleen in de oudere IPMA-normalen 1971-2000; de reeks 1991-2020 publiceert die niet meer). Mist is hier dus een zeldzaamheid, geen voorjaarskenmerk. Voor de uiterste zuidwestpunt bij Sagres publiceert het IPMA geen mistcijfers, dus daarover doen wij ook geen uitspraak.

De tweede: 'de winter is er guur'. December is inderdaad de natste maand met 90 millimeter, maar dat valt in gemiddeld zeven regendagen — de rest van de maand is het gewoon droog, met ruim vijf uur zon per dag en 17 graden overdag. Vorst komt op het station Faro/Aeroporto vrijwel niet voor: in de hele reeks 1991-2020 staat er één waarde onder nul, min 0,3 graden in februari. Wat je wél moet weten is dat de regen geconcentreerd valt: gemiddeld twee keer per jaar komt er meer dan dertig millimeter op één dag, en het etmaalrecord staat op 157,9 millimeter — meer dan een derde van de jaarneerslag — in de nacht van 13 op 14 oktober 1989 (reeks 1981-2010).

Het klimaat verandert meetbaar — wat dat voor je reis betekent

Omdat het IPMA dezelfde metingen over twee opeenvolgende dertigjarige periodes publiceert, kun je de verandering gewoon aflezen in plaats van erover te speculeren. Faro ging van 511,6 millimeter neerslag per jaar (1981-2010) naar 455,1 (1991-2020): een afname van elf procent. Die daling zit vrijwel volledig in het winterhalfjaar — december alleen al leverde ruim 25 millimeter in.

De temperatuur ging omhoog van 17,9 naar 18,2 graden gemiddeld, met de sterkste stijging in mei en april. Het aantal zomerse dagen groeide van 111 naar 115, en het aantal tropennachten van 36 naar bijna 45 — een toename van bijna een kwart in dertig jaar.

Voor een bezoeker betekent dat vooral iets voor de randmaanden: april en mei zijn merkbaar warmer geworden en daarmee aantrekkelijker als reisperiode, terwijl de klassieke natte winter korter en droger wordt. De keerzijde is dat de zomernachten aan de oostkust benauwder worden, en dat droogte in de streek een structureel thema is geworden.

Water, droogte en wat je er als bezoeker van merkt

De Algarve staat bekend als droogtegebied, en dat klopt structureel — maar het beeld dat veel Nederlandse reizigers hebben, loopt achter op de feiten. In 2024 gold hier een formele alarmsituatie wegens droogte, met maatregelen die bezoekers direct raakten: strandduches en voetenspoelers dicht, tuinsproeien alleen tussen acht uur 's avonds en acht uur 's ochtends, geen leidingwater voor sierfonteinen of het schoonspuiten van terrassen, en golfbanen die op oppervlaktewater werden gerantsoeneerd. Die resolutie is eind 2024 verlopen; sindsdien gelden er nog slechts lichte volumeafspraken per sector.

De reden is simpel: het regende weer. De winters van 2024/25 en 2025/26 waren nat, en begin augustus 2026 stonden de zes Algarve-stuwmeren tussen de 76 en 86 procent vol — ruim bóven het langjarige augustusgemiddelde. Het grondwater herstelde zo sterk dat de beperkingen op vergunningen voor nieuwe waterputten in mei 2026 grotendeels zijn opgeheven. Als bezoeker merk je op dit moment dus niets van waterbeperkingen.

Dat betekent niet dat het probleem weg is. Het IPMA meldde dat in juni 2026 opnieuw in meer dan zestig procent van het land meteorologische droogte optrad, na een juni die 2 graden warmer en met dertig procent van de normale neerslag veel droger was dan normaal. En de streek bouwt aan een structurele oplossing: bij Albufeira verrijst de eerste zeewaterontziltingsinstallatie van het Portugese vasteland, goed voor 43.200 kubieke meter per dag, met ingebruikname voorzien in 2028. Ondertussen stappen golfbanen, openbare tuinen en zelfs een pretpark over op gezuiverd afvalwater.

Wat je er praktisch mee kunt: ga ervan uit dat water hier kostbaar is, ook als het reservoir vol staat. Kort douchen na het strand, geen kraan laten lopen — het is de normaalste zaak in een streek waar de zomer per definitie regenloos is.

Het badseizoen: wanneer er badmeesters staan

Nog een stuk kalender dat je reis bepaalt en dat vrijwel nergens staat: het officiële badseizoen, de época balnear, wordt in Portugal elk jaar per strand vastgesteld. Alleen binnen dat venster is er bewaking en hangen de veiligheidsvlaggen. Voor 2026 zijn in de Algarve ruim honderd badwateren aangewezen (Portaria 204-A/2026/1); verreweg de meeste hebben een seizoen van 1 juni tot en met 30 september. Uitschieter is de gemeente Albufeira: al haar stranden draaien van 15 mei tot 15 oktober, het langste seizoen van de streek.

Dat botst met wat we hierboven over het water schreven: het water is in september en oktober nog zomers warm, terwijl de badmeesters dan grotendeels vertrekken. Zwem je in het naseizoen — en dat is een uitstekend idee — doe het dan op een groot strand, blijf binnen je kunnen en houd er rekening mee dat er niemand meekijkt.

Per maand de diepte in

De tabel hierboven geeft de cijfers; deze artikelen geven het gevoel erbij — wat er bloeit, wat er open is, waar de locals dan zitten en wat je die maand beter niet plant.

Voor juli en augustus schreven we geen aparte maand. Dat zijn de twee maanden waarin de Algarve doet wat iedereen verwacht: warm, droog, druk en duur. Ga je toch, dan heb je aan vier cijfers uit deze pagina genoeg. Een gemiddelde julimiddag is 29,4 graden in Faro en 25,2 in Sagres: zoek je verkoeling, rijd dan naar het westen. Faro telt bijna 45 tropische nachten per jaar, de meeste in augustus: een kamer met airco is dan geen luxe. De zee zit rond de 20 à 21 graden en op de bewaakte stranden staan strandwachten (badseizoen tot 30 september, in Albufeira tot 15 oktober). En de gemiddelde kamerprijs lag in augustus 2025 op 217 euro, tegen 65 in januari (INE). Plan het strand vroeg of na vieren, en kijk bij een hittewaarschuwing naar de drempels hierboven.

Waarom de Algarve buiten het hoogseizoen beter is