Faro

De meeste mensen zien van Faro alleen de luchthaven, springen in hun huurauto en rijden meteen door naar hun strandplaats. Dat is jammer, want Faro is precies waar het echte, werkende Portugal begint. Achter de neoklassieke stadspoort ligt de Cidade Velha, de oude stad, volledig omsloten door Moorse muren: kasseienstraatjes, met sinaasappelbomen omzoomde pleintjes en een kathedraal die eeuwen aan aardbevingen en verbouwingen heeft doorstaan. Geen resort, maar een levende stad met een echte Portugese gemeenschap — en de toegangspoort tot het lagunelandschap van de Ria Formosa.

Loop door de Arco da Vila, de sierlijke neoklassieke stadspoort waar ooievaars boven op nestelen, de Cidade Velha binnen. Daar staat de Sé, de kathedraal uit de dertiende eeuw, een fascinerende mix van gotiek, renaissance en barok — beklim de toren voor uitzicht over de daken en de lagune. Even verderop, achter de Igreja do Carmo, ligt de huiveringwekkende Capela dos Ossos: een kapel waarvan de muren zijn bekleed met de botten en schedels van meer dan 1.200 karmelieter monniken.

Ten zuiden van de stad strekt zich het Parque Natural da Ria Formosa uit: een uitgestrekt stelsel van lagunes, getijdengeulen en zoutmoerassen, cruciaal voor trekvogels. Vanuit Faro varen bootjes naar de onbewoonde barrière-eilanden zoals de Ilha Deserta — witte stranden op een steenworp van de stad, waar bijna niemand komt.

Faro valt in drie duidelijke lagen uiteen. Binnen de muren ligt de Cidade Velha: de kathedraal, het bisschoppelijk paleis, stille pleintjes met sinaasappelbomen — dit is het monumentale, rustige Faro. Direct daarbuiten, tussen de jachthaven en de Rua de Santo António, ligt de baixa: de winkelstraten, de terrasjes, het drukke dagelijkse centrum. En daaromheen strekt de gewone woonstad zich uit, met de universiteit en het ziekenhuis, een stad die het hele jaar doorleeft en niet leegloopt na het seizoen. Aan de zuidrand grenst alles aan de jachthaven en het water van de Ria Formosa.

Loop vanaf de jachthaven de Arco da Vila door en verdwaal bewust in de Cidade Velha; het is klein genoeg dat je nooit echt de weg kwijtraakt. Klim de kathedraaltoren op voor het overzicht. Wil je de bewoners in plaats van medetoeristen: de baixa rond de Rua de Santo António 's ochtends, of een terras op de Praça de Ferreira de Almeida waar studenten en locals koffie drinken. Voor natuur pak je een boot de Ria Formosa op — vraag naar de gewone veerdiensten, niet alleen de dure tochten.

Faro is een echte stad, dus je hoeft je nergens op te kleden, maar in de kathedraal en de Capela dos Ossos geldt: schouders bedekt en stil. Beide vragen een kleine entree, meestal contant. Eettijden zijn Portugees (diner vanaf half acht). De couvert op tafel is niet gratis. En rij niet de smalle oude stad in met de auto: parkeer bij de haven en ga te voet, dat is sneller en zonder gedoe.

Omdat Faro geen toeristenstadje is maar een echte stad, eet je er waar de Portugezen zelf eten: petiscos (Portugese tapas), verse vis en schaaldieren, en koffie op een terras in de oude stad — tegen stadse, niet-toeristische prijzen.

Rijd niet meteen door vanaf de luchthaven: het centrum ligt op tien minuten en een halve dag is genoeg voor de oude stad. Combineer een wandeling door de Cidade Velha met een boottocht de Ria Formosa op. De oude stad verken je volledig te voet.

Faro is het vervoersknooppunt van de Algarve: de internationale luchthaven ligt op tien minuten, en het is het belangrijkste trein- en busstation (Linha do Algarve) van de regio. Vanaf hier reis je met de regionale trein oostwaarts langs alle Ria Formosa-dorpen. Parkeren: de grote parkeerplaats op het Largo de São Francisco, aan de oostkant van de oude stad, is gratis en heeft vrijwel altijd plek — vanaf daar loop je in een paar minuten de Cidade Velha in. Wij parkeerden in de zomer van 2025 vrijwel overal in de Algarve gratis; waar wij wél moesten betalen, was het € 0,80 tot € 1 per uur.

Lente en herfst zijn het aangenaamst; in het voorjaar broeden de ooievaars op de torens en poorten. In de zomer is het er warm maar levendig.