Aljezur

Aljezur voelt anders dan de kust-Algarve: geen boulevard, maar een authentiek stadje in een groene vallei, met een echte lokale sfeer. Boven op de heuvel staan de resten van een Moorse burcht uit de tiende eeuw, gebouwd toen dit nog Arabisch gebied was; het stadje werd in 1246 door de Portugezen veroverd. Beneden slingeren witte huisjes langs de rivier. De echte trekpleister ligt een paar kilometer verderop, waar de Atlantische Oceaan met kracht tegen de kust van de Costa Vicentina slaat — een van de laatste ongerepte kusten van Europa.

De Moorse burcht (Castelo de Aljezur) op de heuvel geeft uitzicht over de vallei en tot aan de kust. In de oude stad vind je het Museu Municipal met vondsten uit de streek en het Casa-Museu Pintor José Cercas. Maar Aljezur is bovenal de poort naar de wilde stranden van de westkust.

De stranden van Aljezur horen bij de mooiste van de westkust. Praia da Arrifana ligt in een spectaculaire baai onder de kliffen en is een van de beste plekken van het land voor beginnende surfers; het vissersdorpje Monte Clérigo is kleiner en rustiger, met stevige westelijke deining. Rondom strekt het natuurpark Costa Vicentina zich uit, met wandel- en mountainbikeroutes door de heuvels.

Aljezur valt in twee delen uiteen die door een klein bruggetje over de rivier verbonden zijn. Aan de ene kant ligt de oude, Moorse kern: witte huizen die tegen de heuvel op kronkelen naar de burchtruïne, met de smalste straatjes en de meeste sfeer. Aan de overkant ligt Igreja Nova, een 'nieuwe' wijk die in de achttiende eeuw hoger en droger werd aangelegd toen de moerassige rivieroever malaria bracht. En dan zijn er de kustkernen een paar kilometer verderop — Arrifana en Monte Clérigo — die bij het dorp horen maar een heel eigen, op de oceaan gerichte sfeer hebben.

Aljezur is een knooppunt van de Rota Vicentina: langs de burcht en door de vallei lopen paden het Costa Vicentina-natuurpark in, richting de kliffen en stranden. De klim naar de burchtruïne is kort en geeft uitzicht over de vallei tot aan de kust. De bewoners tref je in de oude kern, bij de kleine markt en de dorpscafés — dit is een werkende plattelandsstad, geen badplaats, en dat merk je aan het ritme. Bij de kust, in Arrifana, draait alles om het surfen en de zonsondergang boven de oceaan.

Neem ook in de zomer een windjack mee: de westkust is winderig en merkbaar koeler dan de zuidkust. Een auto is vrijwel onmisbaar om bij de stranden te komen; het openbaar vervoer is beperkt. De surfstranden hebben stevige deining en stroming — beginners boeken beter een les bij een van de surfscholen dan het alleen te proberen. En proef de zoete aardappel (batata-doce): de streekspecialiteit met een eigen festival in het najaar.

De streek staat bekend om de zoete aardappel (batata-doce), die hier op de zandgronden groeit en zelfs een eigen najaarsfestival heeft. Verder eenvoudige, eerlijke keuken: verse vis van de kust en lokale gerechten in de dorpsrestaurantjes.

Aljezur is een goede uitvalsbasis voor de wilde westkust: het heeft meer voorzieningen — winkels, restaurants — dan de piepkleine surfdorpjes. Een auto is handig om bij de stranden te komen. Neem ook in de zomer een windjack mee; de westkust is winderig en koeler dan de zuidkust.

Met de auto in het noordwesten van de Algarve, zo'n drie kwartier van Lagos; de stranden Arrifana en Monte Clérigo liggen een paar kilometer verderop. Openbaar vervoer is beperkt — een auto is aan te raden.

Lente en herfst; de westkust is het hele jaar winderig en koeler. In de zomer is het er nog altijd rustiger en groener dan de zuidkust.