Albufeira

De gemeente vertelt haar eigen geschiedenis opvallend eerlijk, en die leest als een stapel lagen. De onderste is Romeins: de Romeinen noemden de plaats Baltum en legden er wegen, bruggen en aquaducten aan. Daarboven ligt de Moorse stad, Al-Buhera, het kasteel van de zee, waar de naam Albufeira vandaan komt. Het was een van de plaatsen die de Moren het langst vasthielden; pas na de val van Faro werd hun positie onhoudbaar. Ze brachten nieuwe irrigatie mee, met waterraderen in de putten, en maakten van braakland moestuinen en boomgaarden. Koning Manuel I gaf de stad in 1504 haar stadsrecht.

De derde laag is een breuk. Bij de aardbeving van 1755 overspoelde de zee de stad met golven die volgens de gemeente tot tien meter hoog waren; er bleven maar 27 huizen overeind. In 1833, tijdens de burgeroorlog, werd de stad belegerd en zwaar beschadigd door de absolutistische guerrillaleider Remexido. Daarna kwam de vis: de stad had vijf fabrieken met zevenhonderd tot achthonderd arbeiders, vooral vrouwen van vissers. Toen die industrie terugviel, werd vissen weer een kwestie van overleven.

De bovenste laag is de jongste. Begin jaren zestig kwamen de eerste toeristen, eerst Portugezen en daarna vooral Britten. In de jaren tachtig groeide de stad snel naar het oosten, waar ook het stadhuis naartoe verhuisde. Daar staan de hotels en appartementen die de meeste bezoekers zich bij Albufeira voorstellen.

De Torre do Relógio in de Rua Bernardino de Sousa noemt de gemeente het visitekaartje van de stad: in de negentiende eeuw kreeg de toren een ijzeren kroon die de klok voor de uren draagt, en op feestdagen is hij verlicht. Op de Praça da República, het oude wapenplein, staat ook het Museu Municipal de Arqueologia, waar de onderste lagen van de stad liggen. Verder in de oude stad: de Igreja Matriz, de kerken van Sant'Ana en São Sebastião (met een museum voor religieuze kunst), de Capela da Misericórdia en de resten van de oude kasteelmuur. Aan de rand van de stad staat de Ermida de Nossa Senhora da Orada, met de eerste kapel uit de zestiende eeuw; de huidige is van de tweede helft van de achttiende eeuw. Openingstijden: ter plaatse controleren.

Op de Cais Herculano, boven het zand van de Praia dos Pescadores, stond vroeger de vismarkt (Praça do Peixe). Vlakbij staat het monument voor de visser, een eerbetoon van de gemeente aan de vissers van Albufeira. Het is een plek die de meeste bezoekers voorbijlopen op weg naar het strand, terwijl hij precies de vierde laag van de stad laat zien.

De oude stad ligt op en tegen de rots boven het strand, met steile straatjes, pleintjes en de klokkentoren. Ten oosten daarvan ligt het nieuwere Albufeira, dat sinds de jaren tachtig is gegroeid, met het stadhuis, hotels en het uitgaansgebied. Aan de westkant ligt de jachthaven met de vissershaven ernaast. Het station ligt niet in de stad maar in Ferreiras, een eigen dorp in het binnenland.

De gemeente heeft een gemarkeerde wandelroute door de oude stad, het Percurso do Centro Antigo: een rondwandeling van 7,1 kilometer, niveau makkelijk, met drie kortere varianten. Hij begint en eindigt bij het toeristenbureau aan de hoofdingang van de stad, en de bordjes zitten in de grond. De route loopt langs de kapel van de vissers, de jachthaven, de kerken, de klokkentoren, het museum, de kasteelmuur en eindigt bij de oude vismarkt en het vissersmonument. De route staat ook in de app Percursos Pedestres de Albufeira. Het mooist loop je hem 's ochtends, voordat de dagjesmensen komen.

Albufeira groeide als badplaats vooral dankzij Britse bezoekers, en in het centrum kom je met Engels een heel eind. Een paar woorden Portugees (bom dia, obrigado of obrigada) wordt toch gewaardeerd, zeker in de oude stad, waar ook nog gewoon mensen wonen. In de kerken: schouders bedekt en geen flitslicht.

Rond de oude stad en de Praia dos Pescadores staat vis van de dag op veel kaarten, naast de internationale keuken die je in een badplaats verwacht. Namen noemt deze pagina niet. De gemeente Albufeira is ook de thuisbasis van een bekend Algarvegerecht: de frango piri-piri hoort bij Guia, een dorp dat bij Albufeira hoort.

Albufeira werkt goed voor wie alles op loopafstand wil: strand, restaurants, winkels en uitgaan. Ook voor groepen en gezinnen die een uitgebreid aanbod zoeken, is het een logische keuze. En wie op een Blauwe Vlag let: de gemeente heeft er in 2026 24, het meeste van de Algarve, al raakte de Praia dos Pescadores in de stad de vlag in 2026 kwijt. Zoek je juist het lokale, rustige of goedkope deel van de Algarve, dan past Albufeira minder goed als uitvalsbasis. Het lokale leven zit hier in de oude lagen, niet aan de boulevard, en het station ligt buiten de stad. Onze raad: kom op een ochtend voor de oude stad en de vissershaven, en slaap ergens waar de Algarve stiller is.

Trein: het station van Albufeira ligt niet in de stad maar in Ferreiras, in het binnenland. Dat is al meer dan honderd jaar zo: de gemeente citeert een reclameblad uit 1918 dat de reizigers geruststelde met 'er is altijd vervoer naar de vila'. Sinds november 1926 stoppen er ook sneltreinen. Van het station naar het centrum ga je met een stadsbus of taxi; afstanden verschillen per bron, reken op een paar kilometer. Bus: Albufeira heeft een busterminal boven de stad, met Vamus-lijnen langs de kust, zoals lijn 9 naar Faro via Olhos d'Água en lijn 14 naar Portimão via Guia. In de stad rijdt de stadsbus Giro. Tijden en lijnen: vamusalgarve.pt.

Voor- en naseizoen en de winter: dan is de oude stad weer van de bewoners, en kun je de wandelroute in alle rust lopen. In juli en augustus is Albufeira op zijn drukst.